THIS CALLS FOR A CELEBRATION~
There, after almost 3 years of studying (‘Cause nag-stop ako ng 2 semesters. Supposedly, 2 years lang dapat siya), GRADUATE NA AKO (Masters of Arts in Nursing). IDK, madaling-mahirap siya for me, nakaka-stress lang talaga lalo na yung thesis part na. Dumating pa nga ako sa point na mag-gi-give up na sana ako diba? Kaya lang, ang dami na ring nagastos nila Tita kaya itinuloy ko pa rin. And, para sa future ko rin naman ‘to kung hindi man ako matuloy talaga sa pagme-Medicine. Masasabi kong, I’ve reached another milestone in my life. Humaba na naman ang name ko, may 3 letters na namang idadagdag sa dulo: Ephraim R. Malicsi, RN, MAN. This time, I can say na pwede na talaga akong maging ‘Academician’. Kungbaga, legit~ na yung pagtuturo ko sa mga aspiring Nurses na katulad ko.
Mabilis lang yung ceremony kanina. The guest speaker’s speech was very inspiring, he’s a priest kasi. Ang dami kong natutunan sa mga sinabi niya. Well, ‘di maiiwasang maging example si Steven Jobs, for inspiration. Then nung giving of Diplomas na, ang weird ‘cause, ‘pag Masteral pala, luluhod ka sa stage then sila yung magsusuot nung hood and toga headdress mo. Actually, natatawa ako sa stage. HRHRHR~ Pagkatapos nung ceremony, konting picture-an lang tapos sabi ko kay Tita (With me in the picture), umuwi na lang kami kaagad but she insisted na kumain. So we ate sa Jollibee. I know, parang elementary graduation lang ang dating pero I’m craving for some Jolly Spaghetti and ChickenJoy eh.
So there, I’m going to teach again this coming 2nd sem sa FEU -NRMF. This time, mas confident na ako and mas may tiwala sa sarili. Pero let’s see, it’s either this is going to be my last sem there as a Professor (‘Cause I’m going to pursue my dream to become a Doctor) or, sadyang calling ko na talaga ang pagiging Nurse and pagtuturo. That, I don’t know. Pero natutunan ko na rin naman mahalin ang pagtuturo kaya, anong malay natin diba?
See also: Ang pogi ko ‘no? Violet (Favorite color) really suits my skin tone.
07 Oct 2011 @ 08:13PM / 
